اول ارديبهشت ماه جلالي!


اين روزها هوا همان رنگ و بوي آشناي بهاري را دارد. همان هواي خلواره كه هيچ جوري نمي شود جلويش مقاومت كرد. بهاري كه آمده « بدزدد ببرد هر چه دل است!»
روزهايي كه همه چيز جوانه ميزند. فرقي نميكند، سنگ هم كه باشي جوانه ميزني!
و من اين روزها باز حال و هواي آن روزها را دارم. باورت ميشود چهار سال گذشته! آن سفري كه نرفتم تا همسفر هميشه ي تو باشم.اصلا بزرگ نشده ايم!
چقدر وزن زندگي سبك شده، به سبكي اكسيژن خالص، به سبكي هواي شسته شده بعد از باران.
چقدر نفس كشيدن لذت بخش است.
اين گلهاي زرد؛ هيچ وقت از نگاه كردنشان سير نميشوم.

اين شعر عمران صلاحي را بسيار دوست ميدارم:
« روي ديوار گلي ميخندد
                 پشت ديوار بهار آمده است
                                كوله باري دارد مخمل دوز            
                                              كه بدزدد ببرد هر چه دل است
                                                                   آ . . . ي دزد آمده است
                                                                            و كمندش لب ايوان سبز است!

  ابر  مي بارد 
          نم نم
                كم كم
                      به سر انگشتانش
                                  بسته او باغ همه گلها را
                                            زير انگشتانش
                                                    خيمه شب بازي گلهاي تماشايي است.

                      باد مي آيد
                            مي گرياند
                                     بوي پيراهن يوسف دارد.»

به خاطر همه چيز متشكرم و منتظر
                                      . . . اني اعلم من الله ما لا تعلمون . . .

  
نویسنده : هنگامه ; ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۳۱ فروردین ۱۳۸٦
تگ ها :