در روح و جان من می‌مانی . . .

سر خونه دلم، خونه غمم، یاد او نشسته. . . چطور می تونبم فراموش کنیم آهنگ بهترین روزهای زندگیمون رو؟! آهنگهایی که باهاش درس می‌خوندیم، می‌خندیدیم، گریه می‌کردیم، می‌رقصیدیم! دنیا رو به مبارزه می‌طلبیدیم. 
 من فکر می‌کنم هنوز هم دیوارهای واحد ۱۱7 دارن می‌خونن:
آواز، آواز، می‌جوشد در جانم
آواز، آواز، تا هستم می‌خوانم. . .

 

 

 

می روی چون بوی گل از برم
رفتنت کی می شود باورم
بوده ای چون تاج گل بر سرم
تا ابد یاد تو را می برم

  
نویسنده : هنگامه ; ساعت ٥:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩
تگ ها :